Search "Krasznahorkai"

WINNAAR NOBELPRIJS VOOR DE LITERATUUR 2025 ''Een vintage Krasznahorkai'' ***** Michel Krielaars in NRC Handelsblad. De wat wereldvreemde Gyorgy Korin werkt bij een archief in een Hongaars provinciestadje. Op een dag vindt hij daar een merkwaardig manuscript. Het is onduidelijk wie het geschreven heeft en wanneer. Het vertelt het verhaal van vier mannen, die in de verschillende hoofdstukken, zonder chronologie of logica, in steeds andere periodes van de wereldgeschiedenis opduiken - van de Bronstijd op Minoïsch Kreta tot de Romeinse provincie Britannia, in Gibraltar ten tijde van Columbus - voortdurend op de vlucht voor oorlog en verwoesting. Korin raakt gefascineerd door de teksten en besluit ermee naar het ''middelpunt van de wereld'' te reizen, New York, waar hij als afsluiting van zijn leven de tekst aan de eeuwigheid wil toevertrouwen door hem op het internet te zetten. Als hij klaar is met zijn werk en het hele manuscript op internet staat, reist hij af naar Schaffhausen in Zwitserland, waar zich in een museum een kunstwerk bevindt waarvoor hij een bijzondere liefde heeft opgevat. Daar eindigt het verhaal op een manier die iedereen die erbij is, en ook de lezer, zal ontroeren. Oorlog en oorlog is een dwaaltocht, waarbij de lezer wordt voortgedreven door de dwingende stem van Korin. Huiveringwekkend, komisch en onverbiddelijk. ''Even knap geschreven als het is vertaald door Mari Alföldy.'' Het Parool ''Elke samenvatting doet het uiterst eigenzinnige oeuvre van Krasznahorkai tekort.'' De Groene Amsterdammer

Zásadní román nositele Nobelovy ceny za literaturu o zkáze, prázdnotě a beznaději Satanské tango nás sugestivně vtahuje do pochmurné, deštivé atmosféry maďarské pusty jako sociální reality. Čtenář se tu setkává s vizí univerzální zkázy, která propojuje aktuální i nadčasové. Prolíná se tu dvojí řád věcí: neustálý zánik a snaha tento proces staticky zachytit a popsat. Věci se nám často jeví jako nadpozemsky neracionální, aby se zpětně ukázala jejich pozemská racionalita. Román ani po čtyřiceti letech neztrácí na aktuálnosti: otázky lidské důstojnosti, svobody, respektive chudoby, závislosti, možnost vymanění se a úniku patří k těm hlavním, s nimiž se postavy románu ve světě metafyzické všednosti a vizionářského realismu potýkají. Motto z Kafkova Zámku připomíná všudypřítomnou absurditu a beznaděj, ale také ironii a nadsázku. Děj a struktura románu se odvíjejí v rytmu tanga, v kruhu, závěr románu nás vrací opět na začátek. Opravdu není úniku?