Best Selling Books by David Van Reybrouck

Nikt nigdy nie opowiedział historii indonezyjskiej walki o wolność w tak porywający sposób. Walka o niepodległość Indonezji, której szczyt przypadł na lata czterdzieste XX wieku, przez długi czas była postrzegana jedynie jako konflikt między kolonizatorem – Holandią – a skolonizowanymi Indiami Wschodnimi. Revolusi Davida Van Reybroucka to książka, która odrywa tę walkę od perspektywy narodowej i pokazuje jej znaczenie jako wydarzenia globalnego. Indonezja była pierwszym krajem, który ogłosił niepodległość po drugiej wojnie światowej. Po japońskiej okupacji młodzi rebelianci oparli się wszelkim nowym formom dominacji przy użyciu siły. Brytyjskie, australijskie, a zwłaszcza holenderskie oddziały miały przynieść pokój i porządek, ale ich obecność doprowadziła do wybuchu pierwszej nowoczesnej wojny dekolonizacyjnej. Walka ta zainspirowała ruchy niepodległościowe w Azji, Afryce i świecie arabskim, zwłaszcza gdy wolna Indonezja zorganizowała legendarną konferencję w Bandungu w 1955 roku, pierwszy światowy kongres bez udziału Zachodu. Świat ingerował w revolusi i świat się przez to zmienił. „Ta porywająca i napisana z dziennikarską dociekliwością książka jest pierwszą, która umieszcza Indonezję na głównych kartach historii współczesnej. Posiłkując się osobistymi historiami świadków, Van Reybrouck ukazuje, jak do tego doszło i jak młode pokolenie jest w stanie niemal z dnia na dzień zmienić świat”. Natalia Laskowska, redaktor prowadząca działu Azja dziennika „Arab News”

A proposta de uma discussão internacional e plurieditorial vem responder aos questionamentos diante dos acontecimentos políticos recentes. A grande regressão: um debate internacional sobre os novos populismos – e como enfrentá-los, organizado por Heinrich Geiselberger, reúne contribuições de quinze autores consagrados, incluindo Zygmunt Bauman, Nancy Fraser, Bruno Latour e Slavoj Žižek, e um artigo inédito de Renato Janine Ribeiro. O começo do século XXI deixou claro: a globalização neoliberal fracassou. Não chegamos ao "fim da história" e ao auge do progresso humano, e sim testemunhamos os riscos anunciados se verificando um a um: terrorismo internacional, mudanças climáticas, crises financeiras, aumento da desigualdade e grandes movimentos migratórios. As democracias e o establishment neoliberal falharam em atingir soluções para essas questões globais. Neste vácuo, demagogos e populistas ascenderam ao poder, degradando e vulgarizando o discurso público e minando as instituições democráticas. Partidos e sentimentos ultranacionalistas, xenófobos e racistas estão experimentando renovado prestígio, força e voz. Teorias conspiratórias se espalham e passam a figurar como verdade. Os artigos de Arjun Appadurai, Zygmunt Bauman, Donatella della Porta, Nancy Fraser, Eva Illouz, Ivan Krastev, Bruno Latour, Paul Mason, Pankaj Mishra, Robert Misik, Oliver Nachtwey, César Rendueles, Wolfgang Streeck, David Van Reybrouck, Slavoj Žižek e Renato Janine Ribeiro buscam entender as raízes desses desenvolvimentos, localizando-os em seus respectivos contextos históricos, sociais e geográficos, aliando história, sociologia, ciência política, economia, psicologia e crítica cultural, e oferecendo novas formas de pensar e fazer a democracia. O livro levanta questões como: por que a globalização está causando uma fadiga da democracia (Appadurai); como dar continuidade à integração humana (Bauman); como movimentos de esquerda e de direita nasceram dos mesmos descontentamentos (della Porta); por que o establishment nos levou a um impasse democrático (Fraser); como Israel trocou sua vocação universalista pelo fundamentalismo (Illouz); como a democracia está sendo subvertida em alguns de seus aspectos fundamentais (Krastev); como evitar destruir nossa Terra (Latour); como a cultura da classe trabalhadora foi cooptada pelo capital (Mason). Ou ainda: como ajustar nossa visão sobre a democracia do presente e do futuro (Mishra); como traduzir ideias progressistas para a política (Misik); quais as características dos atuais processos de descivilização (Nachtwey); como o fracasso do neoliberalismo engendrou o momento presente (Rendueles, Streeck); como renovar a democracia na União Europeia (Van Reybrouck); como o populismo sobrepujou a racionalidade capitalista (Žižek); o que o sentido da História pode nos dizer sobre o futuro do Brasil (Janine Ribeiro). Essas e outras discussões estão em A grande regressão, uma intervenção fundamental para todos que estão preocupados com tais mudanças e se perguntam de que forma responder aos desafios sem precedentes que se apresentam para as democracias progressistas e para o internacionalismo global.

Het Boekenweekessay 2016 van gelauwerd auteur David Van Reybrouck was in Nederland binnen enkele dagen uitverkocht. Nu verkrijgbaar in een prachtige handelseditie. Daar zit Emil, een oude man van 42, verkleumd, onder een deken, hoestend. Vijf nationaliteiten had hij gehad, en hij was niet eens verhuisd. Meer dan een eeuw lang hadden Nederland, België en Duitsland een gemeenschappelijk buurland: Neutraal Moresnet, een volkomen vergeten ministaatje dat nu tot Duitstalig België behoort maar van 1816 tot 1919 een eigen vlag, eigen bestuur, eigen rijkswacht (één veldwachter), een eigen postzegel (twee weken geldig) en eigen nationaal volkslied had (in het Esperanto nog wel). Het was 3,5 km2 groot. Men vond er zink, stokerijen, kabaretten, bordelen, smokkelaars, filantropen en bossen. In zijn Boekenweekessay Zink vertelt David Van Reybrouck, aan de hand van de onwaarschijnlijke lotgevallen van één bewoner, het merkwaardige verhaal van dit vergeten landje. Meer dan een accident d'histoire roept het de vraag op wat de grote geschiedenis met gewone mensen doet.

Een genadeloze roman over vergetelheid en vergeefsheid. Brussel, vandaag. Een man gaat op zoek naar een naamloze vrouw die in de jaren twintig model stond voor het standbeeld van de verzetsheldin Gabrielle Petit. Hij verliest zich in archieven en bibliotheken. Maar in de straten en de stiltes van de stad komt hij vooral zichzelf tegen. Hij stoot op herinneringen aan Claire, de danseres bij wie hij zo volmaakt alleen kon zijn. Hij blijft denken aan Lode, de fotograaf die zijn laatste grote vriend was. Altijd maar dat geheugen dat knaagt en jankt als een hond in de nacht. En de regen, altijd de regen. Nergens wanhopiger dan in Brussel. Tot een ontmoeting met een intrigerende dame hem het licht weer doet zien. In een taal die zowel lyrisch als lucide is, heeft David Van Reybrouck met Slagschaduw een roman van formaat geschreven.

Jeden z najgłośniejszych reportaży historycznych ostatnich lat, wyróżniony Premio Ryszard Kapuściński, Premio Tiziano Terzani oraz Prix Médicis. Opowieść o afrykańskim kraju, w której – niczym w soczewce – skupiają się losy całego kontynentu i ciemnej strony cywilizacji. Autor prowadzi nas przez historię nadrzecznej krainy od czasów prehistorycznych, przez XIX-wieczną erę kolonizacji, aż do XXI stulecia. Najwięcej uwagi poświęca procesom wpływającym na dzisiejszą sytuację kraju, których źródeł szukać należy w tragicznych w skutkach decyzjach króla Belgów Leopolda II, uznawanego dziś za jednego z największych zbrodniarzy i pierwszego ludobójcę w historii. Belgijski reporter łączy w swym pisarstwie kompetencje badawcze, archeologiczne zacięcie, fotograficzne oko do realiów i słuch – potrafi wydobywać ze wspomnień „zwykłych ludzi” to, co najcenniejsze. A także, a może przede wszystkim: ma wielki talent do snucia podróżniczych wspomnień. Kongo to nie tyle wyprawa w głąb Conradowskiego jądra ciemności, co raczej oświetlenie go i przywrócenie mu należytego miejsca w dziejach świata. Opublikowane w 2010 roku Kongo doczekało się już kilkunastu wydań na całym świecie oraz licznych zachwytów recenzentów i czytelników, zdobywając prestiżowe nagrody, w tym ECI Literatuurprijs (2010), belgijski odpowiednik słynnej Nagrody Goncourtów, francuską Prix Médicis (2012) oraz dwie najważniejsze nagrody za reportaż przyznawane we Włoszech: Premio Ryszard Kapuściński (2014) i Premio Tiziano Terzani (2015). Zapomnijcie o wszelkich obiegowych opiniach o Afryce. Przeczytajcie Kongo! – Roberto Saviano, autor Gomorry Wnikliwość i pomysłowość pisarstwa Van Reybroucka to dar, który docenią wszyscy czytelnicy, nie tylko zainteresowani historią Afryki. Ta książka zasługuje tak na określenie „epicka”, w prawdziwym sensie tego słowa, jak i na określenie „arcydzieło”. – „The Independent” Krytycy są zgodni co do tego, że książkę tę „czyta się jak powieść”, a zarazem jest ona równie rzetelna co podręcznik historii. (...) Van Reybrouck tworzy wierny portret kraju, który – niczym rzekę Kongo oddzieloną kataraktami tak od źródeł, jak od morza – wykorzeniono z jego początków oraz pozbawiono wglądu w jego smutny koniec. – „The Guardian” David Van Reybrouck (ur. 1971 w Belgii) – studiował archeologię i filozofię. Znany jest głównie jako autor literatury faktu, ale nie waha się przed wzbogacaniem jej czasem o wątki czysto beletrystyczne – jego błyskotliwy debiut De Plaag (Plaga, 2002) to połączenie dziennika podróżniczego i kryminału, którego akcja osadzona jest w Południowej Afryce. Ma na koncie również francusko, flamandzko- i angielskojęzyczne publikacje z zakresu polityki i archeologii, eseje, sztuki teatralne, tomiki poetyckie. W 2007 wydał powieść Slagschaduw (Cień rzucany, 2007). Jest też aktywistą społecznym – znajduje się w grupie założycieli organizacji G1000, dzięki której belgijska demokracja wzbogaciła się o nowe możliwości konsultowania projektów politycznych z obywatelami.

Ik had een gerucht opgevangen, een rumoer als zou de enige Nobelprijswinnaar letterkunde van de Lage Landen geplagieerd hebben. Ik had vooronderzoek verricht. Ik had een beurs aangevraagd. Ik was ervoor naar Zuid- Afrika gereisd. Maar waarom eigenlijk? Tijdens het speurwerk voor zijn proefschrift in de prehistorische archeologie aan de Universiteit Leiden komt David Van Reybrouck op een merkwaardig zijspoor terecht. De grote Belgische literator en Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck zou in zijn La vie des termites uit 1926 de Zuid-Afrikaanse schrijver Eugène Marais hebben geplagieerd. Van Reybrouck reist voor de zaak naar Zuid-Afrika en komt daar in een actualiteit terecht die hem geheel weghaalt uit de sfeer van een ver verleden. Met alle geweld dient de werkelijkheid van Zuid-Afrika zich aan. Het onderzoek dat met een simpele vraag begint, loopt uit op een zoektocht van buitengewone proporties.

Indonesia, negara terbesar keempat di dunia, menjadi yang pertama menyatakan kemerdekaan setelah Perang Dunia II. Dua hari setelah Jepang menyerah pada Agustus 1945, meletuslah perjuangan yang jauh melampaui sekadar konflik dengan penjajah Belanda. Itu adalah bagian dari sejarah dunia: awal dari gelombang dekolonisasi global. Sepuluh tahun kemudian, Sukarno, presiden pertama republik ini, menggelar Konferensi Asia Afrika di Bandung—kongres internasional pertama tanpa keterlibatan Barat. Peristiwa inilah yang menjadi titik balik dalam politik internasional. Dalam Revolusi, David Van Reybrouck melepaskan perjuangan kemerdekaan Indonesia di luar kerangka nasional semata, dan memperlihatkan bagaimana anak-anak muda di zaman itu meletakkan fondasi bagi lahirnya dunia baru. Ia mewawancarai saksi-saksi terakhir, yang ditemuinya di panti wreda, desa-desa, hingga pulau-pulau terpencil Indonesia. Demi menangkap dimensi internasionalnya, ia juga menelusuri jejak sejarah ke kota-kota besar di Jepang, desa-desa pegunungan di Nepal, dan pinggiran kota di Belanda. Dengan gaya penceritaan yang menggugah, Van Reybrouck menghadirkan kembali kehidupan pada masa kolonial, tahun-tahun pendudukan Jepang, hingga perang dekolonisasi. Perkembangan politik besar ia tenun bersama kenangan personal yang getir dari mereka yang pernah mengalaminya. Belum pernah ada kisah perjuangan Indonesia untuk meraih kemerdekaan yang disampaikan dengan begitu hidup dan menggetarkan.

¿Cómo reaccionar frente a la terrible dosis de violencia a la que nos enfrentamos día a día como individuos y como sociedad? ¿Cómo estar en paz con nosotros mismos a pesar de los choques, las frustraciones y las fricciones que genera la vida? ¿Y cómo llevar este estado de paz al ámbito de lo colectivo, de lo político? Practicando, responden los autores. La paz, igual que la guerra, es un arte. No cae del cielo, sino que, como el fútbol o las matemáticas, se aprende y se ejercita. Thomas d'Ansembourg y David van Reybrouck proponen tres herramientas para empezar a practicar: el mindfulness, la comunicación no violenta y la compasión. Ante tantas personas consumidas por el trabajo, la depresión y las adicciones; ante la agresividad, el miedo y todas las formas de violencia, el conocimiento y la pacificación de uno mismo son cuestiones de salud y seguridad públicas. El desarrollo personal profundo de cada uno de nosotros es la clave para cultivar una interioridad ciudadana sana, porque un ciudadano pacífico es un ciudadano pacificador.

Dit boek bevat de uitgebreide en geannoteerde tekst van de 50ste Huizinga-lezing die David Van Reybrouck zaterdagmiddag 11 december 2021 heeft uitgesproken in de Pieterskerk in Leiden.00In zijn lezing, getiteld 'De kolonisatie van de toekomst. Leven aan de vooravond van de klimaatcatastrofe', staat schrijver en cultuurhistoricus Van Reybrouck stil bij hoe "de mensheid momenteel toekomstige generaties plundert en verknecht. Het geweld beperkt zich bovendien niet alleen tot mensen, maar treft al het leven op aarde". Hoe kunnen we ons een betere toekomst herinneren, vraagt hij zich af.00David Van Reybrouck (50) is bekend van zijn boeken 'Congo. Een geschiedenis' en 'Revolusi. Indonesië en het ontstaan van de moderne wereld'. Hij is geëerd met onder meer de AKO Literatuurprijs, de Libris Geschiedenis Prijs, de J. Greshoff-prijs en de Gouden Ganzenveer. Naast non-fictie schrijft hij toneelstukken, poëzie en proza.00Toegevoegd aan de tekst van de lezing zijn een levensschets van historicus en cultuurfilosoof Johan Huizinga (1872-1945) en een kleine geschiedenis van de Huizinga-lezing. Deze wordt sinds 1972 jaarlijks georganiseerd door de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit Leiden, de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde en (vanaf 2014) opinieweekblad 'EW'.