Best Selling Books by David van Reybrouck

Mission : Un missionnaire belge en Afrique raconte sa vie, parle, non sans humour, de son réel désir d''améliorer le sort des habitants qu''il côtoie, loin des discours du Vatican. Mais le retour de la guerre et de la haine, malgré ses efforts, crée une confusion spirituelle dans l''esprit de cet homme pieux. L''Âme des termites : Un cours sur les termites, par un biologiste expatrié au Congo, est le prétexte à une confession sur une histoire d''amour adultère.

Een genadeloze roman over vergetelheid en vergeefsheid. Brussel, vandaag. Een man gaat op zoek naar een naamloze vrouw die in de jaren twintig model stond voor het standbeeld van de verzetsheldin Gabrielle Petit. Hij verliest zich in archieven en bibliotheken. Maar in de straten en de stiltes van de stad komt hij vooral zichzelf tegen. Hij stoot op herinneringen aan Claire, de danseres bij wie hij zo volmaakt alleen kon zijn. Hij blijft denken aan Lode, de fotograaf die zijn laatste grote vriend was. Altijd maar dat geheugen dat knaagt en jankt als een hond in de nacht. En de regen, altijd de regen. Nergens wanhopiger dan in Brussel. Tot een ontmoeting met een intrigerende dame hem het licht weer doet zien. In een taal die zowel lyrisch als lucide is, heeft David Van Reybrouck met Slagschaduw een roman van formaat geschreven.

Jeden z najgłośniejszych reportaży historycznych ostatnich lat, wyróżniony Premio Ryszard Kapuściński, Premio Tiziano Terzani oraz Prix Médicis. Opowieść o afrykańskim kraju, w której – niczym w soczewce – skupiają się losy całego kontynentu i ciemnej strony cywilizacji. Autor prowadzi nas przez historię nadrzecznej krainy od czasów prehistorycznych, przez XIX-wieczną erę kolonizacji, aż do XXI stulecia. Najwięcej uwagi poświęca procesom wpływającym na dzisiejszą sytuację kraju, których źródeł szukać należy w tragicznych w skutkach decyzjach króla Belgów Leopolda II, uznawanego dziś za jednego z największych zbrodniarzy i pierwszego ludobójcę w historii. Belgijski reporter łączy w swym pisarstwie kompetencje badawcze, archeologiczne zacięcie, fotograficzne oko do realiów i słuch – potrafi wydobywać ze wspomnień „zwykłych ludzi” to, co najcenniejsze. A także, a może przede wszystkim: ma wielki talent do snucia podróżniczych wspomnień. Kongo to nie tyle wyprawa w głąb Conradowskiego jądra ciemności, co raczej oświetlenie go i przywrócenie mu należytego miejsca w dziejach świata. Opublikowane w 2010 roku Kongo doczekało się już kilkunastu wydań na całym świecie oraz licznych zachwytów recenzentów i czytelników, zdobywając prestiżowe nagrody, w tym ECI Literatuurprijs (2010), belgijski odpowiednik słynnej Nagrody Goncourtów, francuską Prix Médicis (2012) oraz dwie najważniejsze nagrody za reportaż przyznawane we Włoszech: Premio Ryszard Kapuściński (2014) i Premio Tiziano Terzani (2015). Zapomnijcie o wszelkich obiegowych opiniach o Afryce. Przeczytajcie Kongo! – Roberto Saviano, autor Gomorry Wnikliwość i pomysłowość pisarstwa Van Reybroucka to dar, który docenią wszyscy czytelnicy, nie tylko zainteresowani historią Afryki. Ta książka zasługuje tak na określenie „epicka”, w prawdziwym sensie tego słowa, jak i na określenie „arcydzieło”. – „The Independent” Krytycy są zgodni co do tego, że książkę tę „czyta się jak powieść”, a zarazem jest ona równie rzetelna co podręcznik historii. (...) Van Reybrouck tworzy wierny portret kraju, który – niczym rzekę Kongo oddzieloną kataraktami tak od źródeł, jak od morza – wykorzeniono z jego początków oraz pozbawiono wglądu w jego smutny koniec. – „The Guardian” David Van Reybrouck (ur. 1971 w Belgii) – studiował archeologię i filozofię. Znany jest głównie jako autor literatury faktu, ale nie waha się przed wzbogacaniem jej czasem o wątki czysto beletrystyczne – jego błyskotliwy debiut De Plaag (Plaga, 2002) to połączenie dziennika podróżniczego i kryminału, którego akcja osadzona jest w Południowej Afryce. Ma na koncie również francusko, flamandzko- i angielskojęzyczne publikacje z zakresu polityki i archeologii, eseje, sztuki teatralne, tomiki poetyckie. W 2007 wydał powieść Slagschaduw (Cień rzucany, 2007). Jest też aktywistą społecznym – znajduje się w grupie założycieli organizacji G1000, dzięki której belgijska demokracja wzbogaciła się o nowe możliwości konsultowania projektów politycznych z obywatelami.

Ik had een gerucht opgevangen, een rumoer als zou de enige Nobelprijswinnaar letterkunde van de Lage Landen geplagieerd hebben. Ik had vooronderzoek verricht. Ik had een beurs aangevraagd. Ik was ervoor naar Zuid- Afrika gereisd. Maar waarom eigenlijk? Tijdens het speurwerk voor zijn proefschrift in de prehistorische archeologie aan de Universiteit Leiden komt David Van Reybrouck op een merkwaardig zijspoor terecht. De grote Belgische literator en Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck zou in zijn La vie des termites uit 1926 de Zuid-Afrikaanse schrijver Eugène Marais hebben geplagieerd. Van Reybrouck reist voor de zaak naar Zuid-Afrika en komt daar in een actualiteit terecht die hem geheel weghaalt uit de sfeer van een ver verleden. Met alle geweld dient de werkelijkheid van Zuid-Afrika zich aan. Het onderzoek dat met een simpele vraag begint, loopt uit op een zoektocht van buitengewone proporties.

In Vlaanderen en Nederland, maar eigenlijk in heel Europa, groeit de kloof tussen hoog- en laagopgeleiden. Aan de ene kant zijn er de kosmopolieten die nippen aan hun glas chardonnay, terwijl ze de lof van de globalisering zingen, aan de andere kant is er de ''getatoeëerde klasse'', die naar Nederlandstalige liedjes luistert en zich schaart achter nieuwe vormen van nationalisme. Laaggeschoolden dringen nauwelijks nog door tot het parlement. Hun demografische meerderheid is teruggebracht tot een democratische minderheid. Meer dan wie ook vertolken populistische partijen vandaag de stem van de laaggeschoolden in de samenleving. Populisme is volgens David Van Reybrouck niet noodzakelijk een gevaar voor de democratie. Het verwoordt op onhandige wijze soms een blijvend verlangen naar politieke betrokkenheid van het laagopgeleide volk. We doen er goed aan dat ernstig te nemen. Er is niet minder, maar beter populisme nodig.

Ett anspråkslöst förslag om att rädda demokratin. Demokratin som vi känner den är i kris. Skandaler, regeringskriser och populister har tillsammans urholkat förtroendet för dagens politiska system. Lagom till demokratins hundraårsjubileum uppger allt fler europeiska väljare att de drömmer om en stark ledare. Det är hög tid att tänka nytt. I denna skarpa samtidsanalys visar historikern David Van Reybrouck att det krävs både mod och nytänkande om vi vill stävja krisen och nå verkligt folkligt inflytande. Rådslag, medborgarpaneler, crowdsourcing och till och med lottning är några av de verktyg som kan förnya demokratin. Och hur demokratiska är egentligen våra valsystem? Emot allmänna val är också en skildring av demokratins delvis glömda historia, från Aten till den moderna demokratins genombrott. I dialog med historiska tänkare och nutida demokratiaktivister skriver David Van Reybrouck fram en hoppfull och radikal vision av demokratins framtid. Till slut återstår bara en fråga: Vad väntar vi på? David Van Reybrouck är belgisk kulturhistoriker, arkeolog och författare, utbildad vid universiteten i Leuven, Cambridge och Leiden. Han har gett ut en rad romaner och historiska verk, flera av dem prisbelönta. Hans senaste bok på svenska är Kongo - En historia. Översättning av Joakim Sundström. Pressröster om Emot allmänna val: "Detta utmärkta, radikala verk kunde inte ha kommit mer lägligt. Det visar att val, snarare än att säkra vår rätt till självbestämmande, i själva verket begränsar vår demokrati." - Karen Armstrong, författare "Mycket övertygande ... En upplyftande bok byggd på en praktisk, hoppingivande idé. Fräscht, utmanande och okomplicerat." - Daniel Finkelstein, The Times "Van Reybrouck vill återuppliva ett styrelseskick som inte bara är för medborgarna, utan av medborgarna. En övertygande beskrivning av hur man kan bygga ett system som är grundligt baserat på folkviljan." - Financial Times "Ett angeläget inlägg i samhällsdebatten." - BTJ

¿Cómo reaccionar frente a la terrible dosis de violencia a la que nos enfrentamos día a día como individuos y como sociedad? ¿Cómo estar en paz con nosotros mismos a pesar de los choques, las frustraciones y las fricciones que genera la vida? ¿Y cómo llevar este estado de paz al ámbito de lo colectivo, de lo político? Practicando, responden los autores. La paz, igual que la guerra, es un arte. No cae del cielo, sino que, como el fútbol o las matemáticas, se aprende y se ejercita. Thomas d''Ansembourg y David van Reybrouck proponen tres herramientas para empezar a practicar: el mindfulness, la comunicación no violenta y la compasión. Ante tantas personas consumidas por el trabajo, la depresión y las adicciones; ante la agresividad, el miedo y todas las formas de violencia, el conocimiento y la pacificación de uno mismo son cuestiones de salud y seguridad públicas. El desarrollo personal profundo de cada uno de nosotros es la clave para cultivar una interioridad ciudadana sana, porque un ciudadano pacífico es un ciudadano pacificador.

À la suite des attentats de Paris et Bruxelles, David Van Reybrouck, écrivain, anthropologue et archéologue, rencontre son ami Thomas d’Ansembourg, psychothérapeute, auteur d’ouvrages sur le développement personnel et formateur en communication non violente. Pour eux, le constat est clair : face au déferlement d’actes guerriers et barbares, appeler la paix de ses vœux ne suffit pas, il faut la préparer, la construire à l’intérieur de nous-mêmes et dans nos structures sociales.

Un grand débat international sur la situation contemporaine, porté par 15 intellectuels du monde entier : Arjun Appadurai, Zygmunt Bauman, Nancy Fraser, Bruno Latour, Eva Illouz, Ivan Krastev, Paul Mason, Pankaj Mishra, Robert Misik, Oliver Nachtwey, Donatella della Porta, César Rendueles, Wolfgang Streeck, Slavoj Žižek. Nous vivons un tournant historique. Non, nous n''avons pas assisté à la "fin de l''Histoire". Loin de marquer le début du règne d''une démocratie universelle et d''un capitalisme heureux, la chute du mur de Berlin a inauguré une période de tourments politiques. Ascension de partis nationalistes (pensons par exemple au Front national), démagogie (telle que l''incarne Donald Trump), souverainisme (Brexit), tendances autoritaristes d''Europe centrale et d''Europe de l''Est (Hongrie et Pologne), appels à la " grandeur " et à la " pureté " nationale (Narendra Modi en Inde, Vladimir Poutine en Russie), vague générale de xénophobie et de crimes haineux, brutalisation des discours politiques, complotisme, " ère post-vérité ", appels à l''érection de murs toujours plus nombreux, toujours plus hauts... Tout se passe comme si nous assistions à un grand retour en arrière. Comme si la peur, la violence et le repli sur soi l''emportaient sur les espoirs jadis nourris par la mondialisation. Quinze intellectuels, chercheurs et universitaires de renommée internationale explorent les racines profondes de la situation qui est la nôtre aujourd''hui, et qu''il est permis d''appeler une "grande régression". Ils la replacent dans son contexte historique, s''attachent à élaborer des scénarios possibles pour les années à venir, et débattent des stratégies susceptibles de la contrecarrer. " Un ouvrage passionnant. " Télérama " Une boîte à outils pour penser la période actuelle. " France Inter " Les intellectuels de L''Âge de la Régression tentent de construire une nouvelle grille de lecture. (...) Une opération saute frontière pour diagnostiquer un mal global. Un livre en commun pour un monde qui se claquemure. " Libération. " La manifeste mondial contre le populisme. (...) Ouvrage magistral (...) qui acte l''effondrement d''un monde né après la chute du Mur en 1989. " L''Obs.

Dit boek bevat de uitgebreide en geannoteerde tekst van de 50ste Huizinga-lezing die David Van Reybrouck zaterdagmiddag 11 december 2021 heeft uitgesproken in de Pieterskerk in Leiden.00In zijn lezing, getiteld ''De kolonisatie van de toekomst. Leven aan de vooravond van de klimaatcatastrofe'', staat schrijver en cultuurhistoricus Van Reybrouck stil bij hoe "de mensheid momenteel toekomstige generaties plundert en verknecht. Het geweld beperkt zich bovendien niet alleen tot mensen, maar treft al het leven op aarde". Hoe kunnen we ons een betere toekomst herinneren, vraagt hij zich af.00David Van Reybrouck (50) is bekend van zijn boeken ''Congo. Een geschiedenis'' en ''Revolusi. Indonesië en het ontstaan van de moderne wereld''. Hij is geëerd met onder meer de AKO Literatuurprijs, de Libris Geschiedenis Prijs, de J. Greshoff-prijs en de Gouden Ganzenveer. Naast non-fictie schrijft hij toneelstukken, poëzie en proza.00Toegevoegd aan de tekst van de lezing zijn een levensschets van historicus en cultuurfilosoof Johan Huizinga (1872-1945) en een kleine geschiedenis van de Huizinga-lezing. Deze wordt sinds 1972 jaarlijks georganiseerd door de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit Leiden, de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde en (vanaf 2014) opinieweekblad ''EW''.